Leech
Skłamałbym, gdybym powiedział, że jest w tej chwili wiele do opowiedzenia o naszym bohaterze. Odkąd tylko pamięta, budził się pośród ksiąg i komnat wielkiej biblioteki Candlekeep, miejsca, w którym magia i historia zdają się mimowolnie opuszczać stronice starych tomów i nieuchwytnie przenikać wszystko dookoła.
Będąc jednak gnomem, posiadał zarówno wszystkie cnoty, jak i przywary swojej rasy. Od najmłodszych lat odznaczał się niespożytą ciekawością, poczuciem humoru, być może nie do końca zrozumiałym dla innych, a także skłonnością do iluzji oraz zamiłowaniem do wynalazków i rzemiosła.
Jak na przedstawiciela swojej nacji był nader wysoki, a ludzkie i elfickie panny zdawały się nie pozostawać obojętne na jego fizjonomię. On sam jednak znacznie częściej interesował się kolejnym ciekawym rękopisem, zagadką lub urządzeniem wymagającym naprawy niż podobnymi względami.
Trudno się temu zresztą dziwić. W swoim krótkim życiu odwiedził niewiele miejsc poza murami Candlekeep, lecz dzięki niezliczonym księgom zdawało mu się, że zna cały Faerûn. Czytał o potężnych krasnoludzkich twierdzach ukrytych pośród gór Północy, o elfickich ruinach Myth Drannor, których dawna chwała przeminęła wraz z wiekami, o rozpalonych słońcem pustyniach Calimshanu oraz skutej lodem krainie Icewind Dale. Poznawał historie tajemniczych Czerwonych Magów z Thay, śledził dzieje Harfiarzy walczących z tyranią i poznawał losy niezliczonych bohaterów, którzy odcisnęli swoje piętno na kartach historii.
Dla kogoś, kto spędził całe życie pośród bibliotecznych regałów, większość Faerûnu była jednak bardziej legendą niż rzeczywistością. Łatwo było znać świat z map i kronik. Znacznie trudniej było go zobaczyć, poczuć i przeżyć na własnej skórze.
Nic a nic nie wskazywało na to, że ten silny i inteligentny kawaler miał stać się jedną z pierwszoplanowych postaci w dziejach Faerûnu. A już z pewnością nie wskazywało na to nic, co można było znaleźć pomiędzy zakurzonymi stronami ksiąg Candlekeep.

